Dag 1, 2, 3, 4 en 5

Zondagmorgen vroeg opgestaan om op tijd, dus 12 uur te vertrekken. Maar zoals de meeste die me kennen ook verwacht hadden. Net niet gehaald. Dat werd me om 12.05 uur ook netjes meegedeeld. Dus snel schoenen aan, afscheid genomen van alle aanwezigen, en fietsen!

Nu fietste Elke de eerste 20 km met me mee om of om me moreel te ondersteunen, of om zeker te weten dat ik niet omkeerde.  Maar hoe dan ook het was erg fijn om het eerste stuk met haar mee te fietsen. Doen we over een paar maandjes gewoon over, maar dan langer.

En in Bergen een milkshake voor mij en een ijsje voor Gaea en Elke genuttigd. Daarna was het tijd om afscheid te nemen en verder te fietsen richting camping Hoeve de Maasduinen te Wellerlooi voor de eerste overnachting. De laatste kilometers leken steeds langer te worden en ik was blij op de camping te zin.

Daar aangekomen eerst maar een heerlijk koud flesje bier gekocht, mee naar de tent genomen, stoel opgezet en heerlijk in het zonnetje het biertje opgedronken.

Uiteindelijk  vroeg naar bed en slapen!

Dag 2:

Gaea was vroeg wakker (5 uur) en vond dat het tijd was om op te staan. Dus haar even uitgelaten en weer terug mijn bed in . Om 6 uur vond ze het echt welletjes, de zon scheen, dus toch maar besloten om rustig op te staan en spullen te pakken. Om 7 uur waren de tassen gepakt, en moest de tent nog afgebroken worden. Omdat deze nog nat was, eerst even ontbeten, gedouched en Gaea nog een keer uitgelaten. Dus om 9.00 uur tijd om te vertrekken.

Op dat moment kwam de buurman vragen naar mijn fiets en waar de reis naar toe ging. Toen ik vertelde dat over mijn reis, werd jij enthousiast en bood me koffie aan.  Hij had vele fietstochten met zijn vrouw gemaakt, onder andere naar Santiago en Wenen en nu ze 78 waren, vond zijn vrouw het welletjes en besloten ze om met de caravan op een camping te gaan staan en daar in de omgeving te gaan fietsen.  Dus om 10.40 uur stap ik echt op de fiets. Het was toen al erg warm, en het werd steeds warmer. Maar de route was weer erg mooi. Bossen, de Hertog Jan Brouwerij, de Witte Kapel in Venlo en daarna het Maaslandschap.

Terwijl ik door Venlo fiets, hoor ik getoeter, kijk op en, aangezien hij daar werkt, verwacht ik mijn bruur te zien . Maar nee, het was een man die wil weten of ik , gezien de schelp voor op mijn fiets ook naar Santiago fiets? Omdat ik hierop ja antwoord, zet hij de auto aan de kant  en vertelt over zijn reis naar Porto over de route Langs Oude Wegen naar Santiago en dan door naar Porto. Dat is het mooiste van de route, niet het afzien, maar de ontmoetingen onderweg. Na vele tips, en zijn verhaal over de American Coast to coast route die hij gefietst had, is het weer tijd om verder te fietsen. Tip: Bloemencamping de Hazenakker te Kessel.

Nou deze camping is inderdaad erg plezierig, 27 plaatsen, sanitair erg goed verzorgd en de eigenaars zijn reuze vriendelijk. En niet alleen de eigenaars maar ook de bezoekers. Nu moet ik zeggen dat Gaea de aandacht van een ieder trekt, dus aan gesprek geen gebrek.

Ook  hier weer biertje mee naar de plaats genomen, stoel neergezet en heerlijk in het zonnetje mijn biertje gedronken. Daarna de tent opgezet en samen met Gaea naar het dorp gelopen om inkopen te doen voor hetavondeten. Op dat moment dat ik aankom lopen sluit de zaak. Sh!@#?!&t.

Gelukkig heb ik een noodrantsoen bij die ik warm heb gemaakt en ook deze smaakte goed. Bedankt Inneke en Peter!

Daarna Gaea nog even uitgelaten en weer naar bed. Morgen neem ik een rustdag om even te evalueren, en Irma komt ook even langs. Fijn.

Dag 3: Gaea vindt 5 uur weer een mooie tijd om op te staan. Voor degene die zich afvragen hoe: Ze slaat met haar poot op je gezicht tot je beweegt. Dus even uitgelaten en terug naar bed.

Om 7 uur komen ze Gaea terugbrengen. Ze is onder het tentdoek gekropen en ging bij andere campinggasten op bezoek. Gelukkig zijn alle mensen gek op haar, dus verder geen probleem. Dus toch maar opgestaan en haar uitgelaten.

Om 8 uur terug en mijn buurman vraagt of ik een kopje koffie lust. Nou dat is niet aan dovemans oren besteed. Dus heerlijke koffie gehad, waarna ik ga ontbijten, douchen en wat aan de fiets sleutelen. Daarna nog even kijken welke zaken ik aan Irma mee teruggeef. Want elke kilo bagage voel je! En de echte bergen moeten nog komen.

Ondertussen maak ik en praatje met een campinggenoot uit Amsterdam, 82 jaar oud. Hij vertelde me dat zijn vrouw vorig jaar met naar het ziekenhuis moest. Terwijl hij wachtte op de gang, kwam de verpleegster haar sierraden brengen met de boodschap: We kunnen niets meer voor haar doen. Maar gaf ze aan: “Er zijn drie hartchirurgen in overleg. Misschien dat een van de drie het aandurft. ….Nadat hij verdwaasd een kopje koffie met een broodje was wezen nuttigen en zijn kinderen had gebeld. Kwam de verpleegster dat een van de artsen het toch aandurfde en dat zijn vrouw naar de OK was. Nu een jaar later genoten ze samen van hun verblijf op de camping. Wat een mooie afloop toch. Ik werd er in ieder geval stil van.

Om 13.30 uur komt Irma. Ik was net uitgenodigd bij de buren voor een kopje aspergesoep. Nou ben ik toevallig een echte soepliefhebber. Dus mijn antwoord laat zich raden. Na de soep nog even gepraat met de buren en daarna naar Kessel gereden. Limburgse pruimenvlaai gegeten, gewandeld en daarna getrakteerd door Irma op een heerlijke lunch bij Baron Frits. De foto van Baron Frits leek wel op mijn tennismaatje, en omdat hij recalcitrant was, is hij begraven in een loden kist buiten de katholieke begraafplaats. Ik vermoed dat het een verre voorouder is?

Na de lunch gaan we naar de tent, ik geef Irma nog wat zaken mee en we lopen samen naar de auto. Het afscheid voor de komende tijd komt nu pas binnen. Toch voelt het ook goed: Voor mij om weer in kracht te komen. Voor Irma om voor het eerst in 2 jaar niet meer voor mij te hoeven zorgen, maar ook tijd en aandacht voor zichzelf te hebben.

Nadat Irma vertrokken is, en we afscheid hebben genomen, nog even voor de tent gezeten, Gaea uitgelaten en lekker mijn bed in. Tijd om de website bij te werken. Dit lukte aardig tot de vorige alinea. Toen viel het internet uit, en begon schijnbaar het damesvoetbal waar de hele camping was behalve ik. Ik hoorde de dag daarna dat het 1-0 was voor Oranje in de blessuretijd. Het bleken de dames van Oranje te zijn. En nog een keer tegen Noorwegen gelijk en het WK is een feit. Is er toch nog voetballend Nederland dat naar de WK gaat.

Woensdagochtend vroeg opgestaan. Nog wat gepuzzeld met de bagage. Gedouched en ontbeten. En daarna door Karel en Stida op de koffie gevraagd.

Was weer erg gezellig en ik heb Karel de website doorgegeven waarop hij me kan volgen. Onder de koffie zei Karel: “Voor twee kopjes koffie heb ik toegang gekregen tot Theo’s website”.  Helaas Karel het waren er inmiddels vier en een kop heerlijke aspergesoep die Stida  gemaakt heeft.  Dus het laat zich raden voor we weer op weg zin is het toch weer 11 uur. Toch niet echt een ochtendmens?

Vanuit de camping naar de veerboot van Kessel. Daar trefen we een stel van in de 70 die laatste lootjes van de fietsvakantie Rondje Nederland afronden en een stel uit Zwollie die naar de oorsprong van de Maas fietsen in 10 dagen tijd. Ik zal hen nog  drie keer tegenkomen die dag. Ook hier ise natuur weer adembenemend en rustig. Zo strand ik op 660 meter voor mijn volgende overnachtingsplek De Maasparel in Maaseik. Een van de banden van de hondenkar was kapot. Gelukkig had ik iets om in de band te spuiten zodat het hard blijft. Dus 5 minuten later weer op de fiets. En 5 minuten later op de plaats van bestemming. Omdat iki tevoren gebeld had, weet ik dat er niemand is Dus dat ik mijn tentje op kan zetten en dat de achterdeur open was, zodat ik naar het toilet en de douche kan.

Du tentje opgezet, spullen uitgepakt, en….sh$%#@&*t de band staat weer leeg. Hopelijk is er een fietsenmaker in het dorp. Ondertussen verschijnt Hilde, samen met haar vriend Frederique, eigenaar van de Maasparel. Ze vertelt me dat toen haar vriend van terugkwam van de wandeling, hij zo enthousiast was dat hij Camino-gangers gratis onderdak aanwilde bieden.

Nadat ik aan Hilde vraag tot hoelaat de winkels open zijn in Maaseik, want een ezel (zelfs als die Theo heet), stoot zich hopelijk niet twee keer aan dezelfde steen, biedt ze me een kop groentesoep met kip aan. Nou heerlijk!!!! Ook mag ik zoveel aarbeien, kersen en frambosen plukken als ik lust. Nadat ik de kop en het bestek terugbreng, biedt ze nog kip en brocolli aan. Helaas zit ik al vol van de soep. Want als deze net zo lekker smaakt, nou………

Na het eten lopen Gaea en ik Maaseik in om een fietsenmaker te vinden. En check! Fietsenmaker Chrislou. Deze is echter pas de volgende dag om 9.30 uur open. Dus terug naar de tent. Als ik terugkom staat Hilde in de tuin, ze vertelt me dat ze de dag daarna al vroeg weg is om een laatste examen te doen. Maar ze laat de achterdeur open zodat ik kan douchen en kan vertrekken wanneer het uitkomt. Dus resteert me weer naar bed te gaan en te gaan slapen.

De volgende morgen om 7.45 uur opgestaan, spullen ingepakt, karretje afgekoppeld, waarna Gaea en ik om 9 uur met het wiel met de lekke band naar de fietsenmaker ga. Ik word direct en erg vriendelijk geholpen. Dus terug naar de Maasparel, het wiel terugplaatsen en vertrekken. Het is ondertussen 10.40 uur. Zo vroeg was ik nog niet!

Vandaag een lekker dagje. Veel zon en kan vast oefenen met klimmen, want vanaf hier is geen weg meer vlak. Maar het vordert gestaag. Tot 9 km voor Maastricht. Eerst druppelt het, maar naarmate de afstand naar het eindpunt kleiner wordt, neemt de frequentie van de waterdruppels toe. Maar na enige tijd sta ik dan toch in Maastricht. Het eindpunt van deze fase is bereikt, nu nog een camping vinden. Dat wordt camping Gasthoes in Bemelen. Wat ik op dat moment nog niet weet is dat er helling van 8% bijzit. Daar zit ik niet op te wachten. Vooral niet in de stromende regen. Maar ik kom boven, al hijgend en piepend en krakend. Dit ga ik de komende tijd wel meer mee maken ben ik bang. Op de camping vertellen ze me, zet je tentje maar op, en we zien  straks wel om alles te regelen. Dus buitentent opgezet, spullen binnengezet,  stoel uitgepakt en Gaea en ik zitten rustig de regen af te wachten. Na een half uur is het weer droog.   Dus lekker genieten van het stokbrood dat ik in Maaseik heb gekocht, tent verder inruimen en douchen. Na het douchen spreek ik even met Lucy, de eigenaresse, en besluit om een nachtje extra te bijven, zodat ik de was kan doen, boodschappen kan halen en zowel Gaea als mij een dagje rust te geven. En om jullie bij te praten natuurlijk. En daarna naar bed.

Vandaag vrijdag 15 juni, stond ik op fietst naar de winkel 2 dorpen verder, deed mijn was en maak nu de blog in orde. Ik weet niet wanneer ik weer toegang tot internet heb. Dus tot snel weerziens

 

9 antwoorden op “Dag 1, 2, 3, 4 en 5”

  1. Wat een mooi stukje heb je geschreven en super de verhalen met de campinggasten .
    Ik heb echt bewondering voor je.
    Heel veel mooie km Theo tot het volgende lees stukje ?

  2. Heel knap van je hoor Theo. Leuk om je wederwaardigheden te lezen. Al die kontakten onderweg zijn heel waardevol.
    En inderdaad ook belangrijk dat Irma even kan ‘ademhalen’ (ik weet hoe het voelt met al de mantelzorg voor Ton 24/7). Doe heel voorzichtig en neem op tijd je rust! ook groeten van Ton.

    1. Hallo Yvonne en Ton, bedankt voor jullie berichtje. Probeer vooral te genieten van alle mooie momenten die voorbij komen.
      Groetjes uit Vareness.

  3. Wat een mooi verhaal Theo, we blijven je zeker volgen. Heel veel succes en uitkijken, groetjes Marcel en Birgitta.

  4. Lieve Theo,
    Wat super leuk om al je belevenissen op afstand mee te lezen!! Veel succes en plezier en geniet er van. Liefs van de Krommenhoekjes

    1. Hallo Krommenhoekjes,
      Leuk van jullie te horen. Ik zit nu weer op een camping met internet, dus tijd om alles te beantwoorden en de reis verder te beschrijven.
      Groetjes,Theo

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *