Dag 17 tm 20: en still running strong

Dag 17:
Vandaag sta ik op (redelijk op tijd op, hoewel nog steeds later dan gepland.) In plaats van 6.00 uur sta ik om 06.15 uur op). Maar wel een kwartier eerder dan de volgende.Nu is het vannacht zo vochtig geweest, dat zowel de binnentent als de buitentent erg nat zijn van het condens. Gelukkig schijnt de zon. Dus zet ik alvast koffie voor onderweg, pak mijn tassen alvast in en bereid met geesteljk voor op een lange rit. Vandaag wil ik naar Chalon-en-Champagne fietsten, en tocht van 75 km en het wordt een warme dag. Maar zo slim als ik (soms) ben, had ik al flessen met water ijskoud staan. Mijn tent droogt niet, dus toch maar nat inpakken en meenemen. Nu nog even brood halen bij de bakker en dan om 08.39 uur, tijd om te vertrekken.

Het begint al meteen goed: een steile klim, die ik twee dagen geleden al gereden en vervloekt heb, mag ik nogmaals fietsen om het dorp uit te komen. In het begin fiets ik nog omhoog door bossen. Ik passeer de loopgraven, waarvan er een apart voor de kroonprins is gemaakt, luxe en zo ver van het slagveld, dat hij er geen last van had. Er is in al die tijd nog niet veel veranderd lijkt me.

Het is meer klimmen dan verwacht en ook de temperatuur ligt wat hoger en ook het landschap biedt steeds minder schaduw. Zodat we omstreeks 12 uur aankomen in La Croix de Champagne, waar we verhit en dorstig neerploffen in het gras, in de schaduw van een heg. Waar we met ijskoud water zijn gestart is het nu op het water in geïsoleerde beker na handwarm. Lekker voor een zwembad, maar niet om te drinken.

Als we een minuut of tien liggen komt er een auto voorbij. De chauffeur doet het raam open en roept wat, maar ik kan het helaas niet verstaan. Dan draait hij het erf achter de heg op, en komt even later naar ons toelopen. Hopelijk stuurt hij ons niet weg, want ik ben er nog niet aan toe om weer de zon in te fietsen.

Nee, hij heeft mijn Jacobsschelp gezien en hij nodigt mij en Gaea in zijn huis uit. Hij heeft in de koelkast ijskoud water staan voor Pelegrins ( en ook voor Gaea). Nadat we onze voorraad hebben aangevuld, bedank ik hem, hetgeen hij niet nodig vindt, hij vindt het de normaalste zaak van de wereld om water en onderdak aan Pelegrins te bieden. Ik moet zeggen, als het een paar uur later was geweest, had ik zijn aanbod voor onderdak direct aangenomen. Maar ik wist ook dat er voor Charon-en-Champagne verder geen mogelijkheden waren om eten en drinken in te slaan, dus ik stap uiteindelijk toch weer op de fiets en ga verder. En hoewel mijn conditie met sprongen vooruit gaat (en mijn gewicht achteruit), lijken de heuveltjes op het eind van de dag aanzienlijk hoger en steiler dan mijn GPS aangeeft. Zal het apparaat eens laten nakijken als ik weer thuis ben.

Om 16 uur kom ik dan, na 78 km,  uiteindelijk toch op de camping in Chalons-en Champagne  aan. Ik pak als eerste mijn stoel uit, zet het in de schaduw, geef Gaea koud water en ga relaxen in mijn stoel. Na een uurtje vind ik het welletjes en zet mijn tent heel rustig op, eet mijn brood op en ga met Gaea wandelen en doe wat inkopen.

Verder op tijd naar bed, want morgen worden het weer 67 of 77 km, denk ik.

Dag 18:

Vandaag wil ik weer vroeg opstaan, maar ontwaken is wat lastig. Maar rond 6.30 uur sta ik dan toch op en ga eerst even Gaea uitlaten. De bakker is nog niet open, maar ik heb bruin brood van gisteren, dus daar moet ik het maar mee doen. En omdat ik vlees niet goed kan houden, wordt het vandaag vor de verandering weer smeerkaas en pindakaas op brood.

Nadat ik alle spullen heb ingepakt, ben ik om 9.38 uur gereed om te vertrekken. Ik heb vandaag een drietal opties voor ogen. Of overnachten op een veldje tegenover de kerk van Lettrée na 27 km, of op de camping L’Il te Arcis-sur-Aube op 62 km en daarbij opgeteld 5 km van de route af of op de camping La Barbuise op 75 km en 2 km van de route af. Nou ik kijk wel hoe het gaat. De eerst heeft niet mijn voorkeur, omdat er geen winkels zijn en ik moet hoognodig wat boodschappen doen. De keuze tussen de andere twee laat ik afhangen, van hoe de rit verloopt en hoe warm het vandaag wordt.

De reis vandaag gaat over een kilometerslange weg met alleen maar graanvelden voor zo ver het oog reikt, met weinig bomen en nog minder dorpjes waar je in de schaduw kunt én de temperatuur neemt flink toe. Gelukkig zijn de klimmen korter en minder steil dan heuvels in de Ardennen, maar door de droogte en de hitte probeer ik steeds na ongeveer een half uur schaduw te vinden, even wat water te drinken en bij te komen. Helaas is dit schijnbaar ook de favoriete plaats voor horzels en ik moet ze dan ook steeds van me afslaan. Zelfs als ik fiets achtervolgen ze me en proberen me te steken, wat ze ook regelmatig lukt. Maar het motiveert me om harder te fietsen in de (ijdele) hoop, dat ik ze achter me laat.

Om 12 uur kom ik bij de eerste optie aan. Er is piepklein parkje in de schaduw bij een kerk en een begraafplaats waar ik koud drinkwater kan krijgen. Dus flessen aanvullen en lekker in de schaduw de route bestuderen; een beetje lezen uit het boek Camino, die we als ibook van Jeroen en Marije hebben gekregen, en wat rusten, terwijl de moeders die hun kinderen ophalen je medelijdend aankijken en doorlopen.

En verder gaat de reis.
Onderweg stuurt Irma een berichtje dat het verstandig is om ook een siësta te houden. Niet lang daarna zie ik een park zie met picknicktafels in de schaduw, en het idee van een siësta en warm eten spreekt me wel aan; dus mijn noodrantsoen spaghetti Bolognese uit de tas, water in de pan en de spaghetti erbij. Nu hopen dat ik genoeg dat gas heb. Gelukkig! Nou moet ik zeggen de droogvoerpakketten uit de supermarkt vooral zout zijn, maar dat komt nu wel goed uit. Dus verder op de fiets. Er komen nog wat klimmetjes van 5 – 6 % aan.

Rond 5 uur kom ik bij de tweede optie aan. Ik voel me nog erg goed, en weet dat het morgen waarschijnlijk 34 graden wordt, én dat ik dan ook nog twee stevige klimmen voor de boeg heb voor ik in Troyes ben, dus opteer voor de derde optie, camping La Barbuise te Montzusain. Dat is morgen in iedergeval 1 klim minder.

Achteraf geen gelukkige keuze. De klim was erg steil en ik was toch meer vermoeid dan ik dacht, dus viel twee keer bij het afstappen  met fiets en al om richting de sloot, voor ik doorhad dat de weg aan de rechterzijde 20 cm afliep en daarna het steile talud van de (gelukkig droge) sloot volgde. De val gebeurde in slow-motion, het gras was zacht en alleen mijn ego had een deuk opgelopen. Maar daar kom ik de komende maanden, denk ik, wel overheen.
Uiteindelijk kom ik aan in Montzusain. Ik heb het wel gehad voor vandaag, en ga nu op zoek naar de camping. Omdat er geen bordjes zijn, probeer ik de richting aan de hand van de kaart te bepalen. En na een paar kilometer dwalen, vraag ik het aan de eerste de beste die ik tegenkom. Zij wijst me terug. Ik ga terug. Na weer wat kilometers dwalen, vraag ik het weer aan een ouder stel, zij wijzen me de compleet ander kant op. Dus ik denk: “Bekijk het maar”, en ik fiets door naar Troyes.

En uiteindelijk na 108 km en na 20.30 uur kom ik op de camping Municipal Troyes aan. Het lijkt me verstandig om 2 dagen rust te nemen, vooral omdat de temperatuur in deze dagen erg hoog gaat worden.
Plekje uitzoeken in de schaduw en dan eerst even rustig op de stoel bijkomen. Nou dat is maar eventjes, want de muggen hebben door dat er vers bloed is. Dus vlug de tent opzetten, lange broek en lange trui aan en kijken of ik in het restaurant nog wat kan eten. En ja hoor: Hoewel de kok net weg is, is de oven nog warm en Bas, de barkeeper van de avond, kan en wil wel wat klaarmaken: Een goed gevuld pizza! En ik besluit dat deze vergezeld kan worden door 2 biertjes. Dat heb ik wel verdiend!

Dag 19:
Ik word op tijd wakker. Dus ga even ontbijten en navragen waar ik gas kan krijgen, daar, in tegenstelling tot wat mij verteld is, ik nergens een ander merk gas kan krijgen dan Caminggaz. En laat dat nou het enige gas zijn, die niet past op mijn kooktoestel.Gelukkig biedt de vrouw achter de receptie, Yvonne, aan om met me mee naar de Decathlon te rijden en met Gaea te wandelen terwijl ik kijk of ik daar het gas kan kopen. En gelukkig, ze hebben ze. Dus er maar meteen twee aangeschaft voor mij en twee voor haar, zodat ze mogelijk andere fietsers hiermee kan helpen. Wat een service! Ik was gisteravond al blij, nadat er toch een pizza klaar werd gemaakt ondanks dat de kok weg was, maar dat er ook nog iemand je met de auto brengt op zoek naar gas! Helemaal toppie!!!!

Dus de rest van de dag: kleren wassen, wat lezen, wat lui(st)eren en ’s avonds een wandeling naar Troyes. Een erg mooi en sfeervol centrum, met een mooie kathedraal, mooie vakwerkhuizen én veel gezellige terrasjes. Hierna keer ik terug naar de camping om bij de bar onder het genot van een biertje aan de website werken.

Dag 20:
Ik ga mijn bestelde brood ophalen, wat blijkt ik heb wel mijn naam ingevuld, maar ik heb de bestelling alleen in mijn hoofd ingevuld. Een goed begin van de dag, gelukkig is Bas zo aardig om me toch het brood te geven, en het vergoeilijkt door te zeggen: “Kan op onze leeftijd gebeuren joh”. Dus nog even jam gehaald en het zondagsontbijt, kan vandaag, op zaterdag gegeten worden.

Verder doe ik vandaag niet veel: Ik moet nog een nieuwe fietsbroek aanschaffen, want een is echt te weinig en mijn tweede is echt te ver uitgescheurd. Dus op de site van Fietsvaria gekeken, wat informatie bij hen ingewonnen. De informatie kwam snel waarna ik mijn bestelling gedaan. Ik zal de komende twee weken het nog met een broek moeten doen. Dan brengt Irma de nieuwe broek mee naar de Dordogne.
Vanavond publiceer ik dit nieuwe bericht en dan slapen, want morgen is het erg vroeg dag. Ik wil graag om 7 uur op de fiets zitten, daar het om 12 uur al 37 graden is, en dan wil ik met Gaea al op een camping in de schaduw zitten.

Dus: bon soir de Gaea et Theo

 

 

4 antwoorden op “Dag 17 tm 20: en still running strong”

  1. Mooi verhaal om te lezen Theo.
    Wat ontzettend stoer van je dat je dit doet. Het zijn heftige afstanden en zeker met die temperatuur.
    Heel veel succes en we blijven je volgen.
    groetjes
    Ellen en Henk-Jan

    1. Hoi Ellen en Henk-Jan,
      Meestal zijn de afstanden kleiner, maar je hebt het soms niet in de hand. Daarin lijkt het wel op het normale leven. Leuk om van jullie te horen, al zie ik af en toe een glimps van jullie (leuke) leven op Facebook.

      Groetjes,
      Theo

  2. Je bent echt een kanjer, Theo! Erg fijn dat er zoveel behulpzame mensen zijn. Dat geeft de burger moed.
    Troyes is inderdaad een leuk stadje….
    Het lijkt me een fantastische ervaring zo’n fietstocht.
    Ik kan je maar 1 raad geven: luister (op tijd) naar je lichaam!
    Veel sterkte met de hitte en de steile heuvels.

    1. Hoi Yvonne,
      Ik heb Gaea bij, en daarom stop ik minimaal 1 x per half uur. En natuurlijk als ik naar adem sta te snakken op een helling. Het wordt nu wel aanzienlijk warmer, dus steeds een schaduwrijk plekje zoeken, zodat Gaea en ik kunnen afkoelen.

      Groetjes aan Ton, en k ben blij om te zien hoe actief hij is.
      Geniet saampjes van het mooie weer

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *