Dag 23 tm 26:

Dag 23:

Vandaag vanaf Ervy-le Chatel naar Auxerre. Meteen vanaf de camping een steile klim, dan weet je meteen weer waar je aan begonnen bent: afzien.

Het wordt vandaag een pittige dag, het wordt 37 graden, dus aan vochtverlies geen gebrek. Het wordt lastiger om het aan te vullen. Halverwege een lange klim van 7 %, nemen Gaea en ik een lange pauze. De stoel wordt neergezet, het gaspitje uitgepakt, en het laatste pakje noodles wordt als soep bereid. Daarna nog even een dutje doen, en verder gaat de reis.

Zo rond 15.15 uur staan Gaea en ik zoals wel vaker deze reis, in de schaduw op adem te komen, en we drinken de laatste slokjes van het inmiddels warme water, als er een ouder vrouwtje aan komt lopen. Ze ziet ons arme sloebers en vraagt of we wat kouds willen drinken. Daarop zeg ik meteen en vanuit het diepst van mijn hart: graag! Ze komt terug met een grote bak koud water voor Gaea, en een fles koud water én citroenaanmaak voor mij. Na een kort gesprekje, vult ze onze watervoorraad aan met ijskoud water, maakt een foto van Gaea en mij en we rijden verder. En omdat er gevraagd wordt naar een foto van Gaea en mij samen: Hier komt ie dan. Op een gelukkig moment: verlost van onze dorst en bijgekomen van de hitte.

En het kan aan mijn indeling van de dagen liggen, maar ook vandaag weer een paar stevige klimpartijen voor we in Auxerre aankomen. Maar na de laatste uitputtende klim zien we Auxerre beneden ons liggen. Dus nu alleen nog maar naar beneden.

In Auxerre, tent opgezet, terwijl de beheerders van de camping om de beurt Gaea kwamen aaien, en daarna ga ik boodschappen doen in Auxerre. Kom er achter dat ik een rugzak mis voor de boodschappen, met twee tassen aan het stuur is toch niet echt handig in het verkeer.

Na het eten, ga ik vroeg naar bed, want ik wil er vroeg uit. Dat vroeg naar bed, dat lukt ook. Het snel inslapen ook. Tot ik om 00.00 uur wakker wordt; schijnbaar gaan ze vannacht het stadion van Auxerre, dat tegenover de camping ligt, verbouwen. Dus dat wordt veel lawaai. De doelstelling van vroeg opstaan lukt nog redelijk, maar ik merk direct dat dit gevolg heeft voor mijn rit. Minder kracht, slechtere coördinatie en meer moeite met beslissingen nemen.

Dag 24:

Vandaag fiets ik vanaf Auxerre langs het “Canal de Niverais”. Er loopt een jaagpad, die alleen door wandelaars en fietsers gebruikt mag worden langs het kanaal. Dus heerlijk vlak. Het vals plat, stijging gemiddeld minder dan 1%, de op- en afritten en brugjes daargelaten. Als je relaxed langs het water en door mooie natuur, wil fietsen, kan ik het je echt aanbevelen.

Het kanaal is in het verleden gebruikt om hout te vervoeren, maar toen de treinen in opmars kwamen, is het kanaal in verval geraakt. Nu wordt het weer in ere hersteld. Door het vrij grote verval zijn er veel watervallen en dus veel sluizen,  waar de, met name, vakantieboten door heen moeten. Deze sluizen worden met de hand bedient door vrijwilligers. Sommigen hebben meerdere sluizen onder hun hoede, dus die rijden met hun auto van sluis naar sluis op en neer om de boten door te laten.

De route langs de rivier stopt bij Chalet-Censoir. Hier is ook een camping: Camping Municipal Le Petit Port. Een kleine camping, aan de rivier de Yonne, waar je, als de beheerder er is, wat koels kunt drinken. Dus even een heeerlijk koud biertje drinken in de schaduw, voor ik mijn tent ga opzetten. Onder het ontzettend genieten van het godenvocht, dat door mijn droge keel, naar mijn maag vloeit, zie ik op buienradar dat de buien die al dagen dreigen, over een half uurtje met grote zekerheid gaan vallen. En dan ben je blij dat je je tentje in 10 minuten kan opzetten!

Dus niet gehaast, tentje opgezet, en de fiets met bepakking en de hondenkar, lekker onder de grote partytent (naast mijn tent) neergezet. En het begint, eerst een stevige wind en daarna de bui, die waarschijnlijk hoge nood had, want het komt eruit! De temperatuur daalt van 29 naar 21 graden. Heerlijk!

Uitzicht van uit de camping op Chalet Sensoir

Na een half uurtje komt er een medefietser uit Swifterband bij me zitten, hij is onderweg naar St-Pied-de-Port, 71 jaar oud en woont alleen, dus heeft wel behoefte aan gezelschap onderweg. Na een uurtje is de bui voorbij en ga ik verder met de tent inruimen om daarna boodschappen te doen. En dat is maar goed ook, want de volgende dag zijn zowel de plaatselijke kruidenier als ook de plaatselijke bakker gesloten. Dus biefstukje, luchtdicht verpakt, champignons, wat kruiden en blussen met wat rosé samen bakken en dan met een stokbroodje opeten. Wat een feestmaal!

Ondertussen komt de Nederlander even langs met een verloopstekker (die moet ik aaodat ik mijn elektrische apparaten kan opladen. Ik bied hem een glaasje rosé aan, hij haalt zijn stoeltje en komt erbij zitten. We maken het kleine flesje rosé soldaat, eten zijn buggles op, en gaan daarna ieder zijns weegs, terwijl mijn elektrische apparaten gedurende de nacht worden opgeladen.

Dag 25: Op naar Vezelay en misschien verder?

0,00 uur: Ik word wakker van mijn wekker. Vandaag is mien bruur Ruud jarig! Hij wordt 59 jaar! Dus even een felicitatie sturen via Whatsapp en verder slapen.

Vandaag sta ik vroeg op, zo omstreeks 06.30, maar het duurt toch nog even voor ik weg ben: het  ruim na 9 uur voor ik op weg ga. De start is meteen goed, mijn gps-navigatie MIO Cyclo 400, wil niet opstarten, dus ga ik op goed geluk naar rechts, terwijl  na een kilometer bleek,  toen de MIO eindelijk aanging, dat het dus toch links had moeten zijn. Geen probleem, gewoon een steile klim erbij en dat aan het begin van de dag! En het wordt één hele warme, zeg maar hete dag, met aardig steile klimmen!

Vergezicht op Vezelay

Dus als ik de torens van Vezelay zie, denk ik: “Even Vezelay in, en dan tent opzetten en een rustdag.” Eigenlijk wilde ik verder fietsen naar een Pelgrimsherberg in Anthien, maar omdat ik vandaag weer merk dat langere gesprekken met mensen me veel energie kosten, zie ik daar toch vanaf. Voor mij blijkt het echt beter om kleine campings te zoeken en contacten beperkt te houden. En dat valt niet mee als je Gaea als hond bij je hebt.

Nou, even Vezelay in? Met de fiets? Met bepakking? En een hondenkar erachter? Terwijl je net een kilometer lang een helling van 7% hebt gefietst? Laat ik het zo zeggen: “IK HEB WELEENS BETERE IDEEEN GEHAD!” “Maar niet geprobeerd, altijd mis”, zeiden mijn ouders altijd, dus Gaea uit de kar en duwen maar! Het begin gaat redelijk, maar de uiteindelijk als ik halverwege sta uit te blazen, denk ik: “Ik ben ook niet wijs”, dus Gaea in de kar en de helling af. Dit kostte aanzienlijk minder energie!

Dus bordjes camping volgen. En ik kom bij een camping buiten Vezelay uit. In the middle of nowhere! En dat zonder eten en drinken! Dus toch even op Google kijken voor alternatieven. En ja, in Saint-Pére staat een kleine camping. En er zijn winkel (Hopelijk! Want ze willen nogal eens opgeheven zijn!) En het is bijna op de vervolgroute! Dus Google Maps aan en fietsen. Mooie route door wijnvelden. Dus helemaal goed!

Na een kilometer werd de weg/pad een erg slecht pad, en nog verder een heel, heel slecht pad. Dus omkeren en op een andere manier proberen. Eerst 3,7 km terugfietsen, tegen de helling op, naar Vezelay. En van daaruit de route vervolgen tot ik de camping zie. En vanuit Vezelay, hoef ik alleen nog maar te sturen en te remmen. Heerlijk die verkoeling.

De camping op Saint-Pére is een kleine en rustige camping met verouderd, maar goed schoongehouden sanitair aan de rivier de Cure, waar gekanood en gezwommen kan worden. Voor fietsers van alle gemakken voorzien: Een koelkast met vriesvak, magnetron, oven en kookplaten, maar als laatste en belangrijkste een koffiezetapparaat! En dat voor het luttele bedrag van €7,40 voor 2 nachten!!

Dus tentje opgezet, boodschappen gedaan (te voet) en daarna lekker in mijn stoeltje aan het water zitten met wat chips en wat koels te drinken. Het lijkt wel vakantie!

Zo rond acht uur begint het te rommelen. En niet zo’n klein beetje ook. Dus snel Gaea uitlaten voor het begint te regenen. Terwijl ik Gaea uitlaat, zie ik over de oostelijke heuvels de lichtflitsen van het onweer, en de zonnestralen over de westelijke heuvels. Wat een pracht gezicht! Maar niet te lang kijken, want de eerste druppels beginnen al te vallen. Dus snel terug naar de camping.  Gaea heeft haar behoeftes gedaan, dus alleen ik nog naar het toilet voor de regenbui losgaat. En ja hoor, voor ik bij de tent ben, begint het te waaien, zeg maar stormen, dus snel de tent in en hopen dat het droog blijft.

In de tent, horen en zien we de bliksem en de donder, en de enorme regenbui die erbij hoort. Dus selfie met Gaea maken voor het nageslacht, en lekker slapen. Om 22.30 schiet ik wakker. Nog even een houseparty met haar gehouden. En daarna weer slapen. De regen- en onweersbui, gaat ook zonder mijn geestelijke aanwezigheid wel door.

Dag 26:

Zoals voorspeld regent het vandaag de hele dag, dus een mooi moment om de website bij te werken. De tent heeft gisteren een stevige storm, regen- en onweersbui droog overleefd, en Gaea en ik dus ook. Na een klein wandelingetje naar het dorp, kom ik aan bij de bakker, en ik moet zeggen dat als ik geen brood nodig had, draaide ik direct om: Wat een CHAGRIJN! Nou moet ik ter verdeging van haar zeggen, gisteren was ze nog veeeeel chagrjijer, dus ik denk dat ik haar met m’n charmes ontdooi. Geef me nog een jaartje of 10 en er komt naar verwachting een piepklein glimlachje op haar gezicht. Ik ga morgen weer weg, dus dat glimlachje kan men daar in Saint-Pére wel vergeten denk ik. Overigens de rest van de bevolking compenseert dat ruimschoots: ze zijn erg vriendelijk en behulpzaam.

Vanavond op tijd naar bed, want morgen begin ik aan de laatste etappes naar Nevers, en dan kan het boekje “Langs oude steden en wegen deel 1” terug naar Nederland. Het begin is gemaakt zullen we maar zeggen.

Ondertussen is de gestage regenbui gestopt, dus ik ga even wat was doen en daarna een wandeling met Gaea.

Tot de volgende keer,

Theo en Gaea

Eén antwoord op “Dag 23 tm 26:”

  1. Hoi Theo, hopelijk komt mijn bericht deze keer wel door. ’t Is me niet helemaal duidelijk hoe het werkt.
    Lees dat je veel meemaakt. Geen dag is natuurlijk hetzelfde. Mooi om te lezen hoe je dagen zich aaneenrijgen. Wakker worden, ontbijten, voor Gaea zorgen, tent afbreken, opladen, weer op weg. Helling op, helling af! En ’s avonds alles weer in omgekeerde volgorde. En toch is elke dag anders. Een andere weg, andere ontmoetingen. Maar vooral een reis met jezelf. Veel succes! Toi, toi, Elma

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *