Tijd voor een goede en veilige reisfiets

De laatste fiets die ik kocht, fietst goed, maar……………… omdat ik met mijn voeten niet bij de grond kan, ben ik al een paar keer hard onderuit gegaan. Dit lijkt me, vooral op een afdeling van 10% of meer, niet dé manier om veilig beneden te komen.

Dus tijd om naar een andere fiets om te kijken.

Na lang zoeken kwam ik uit bij het merk Santos. Een fiets die al jarenlang topfietsen maakt voor wereldreizigers. Nu ga ik wel niet op wereldreis, maar een reis van 5000 tot 6000 km komt toch wel een beetje in die richting. (Vind ik zelf!  In ieder geval een hele onderneming.)

Na lang zoeken kwam ik uit bij het bedrijf Sector2bikes in Elst. Op papier lijkt het een bedrijf met erg klantvriendelijke en meedenkende medewerkers mét verstand van zaken. Nu na 2 bezoeken kan ik dat alleen maar van harte beamen. Wat een relaxte en plezierige manier van een fiets uitzoeken!

Het begint op een erg natte zaterdag in november 2017. James, mijn privéchauffeur, alias Irma, rijdt de auto voor en ze brengt me naar Elst (Utrecht), waar alle tijd voor me wordt genomen.  John, de medewerker bij Sector2Bikes, hoort mijn verhaal aan, luistert naar mijn ideeën over de eisen waar de fiets aan moet voldoen, en geeft me onder het genot van een kopje koffie advies over de fietsen die het beste voldoen aan mijn wensen. Dit ben ik niet gewend. Meestal gaat het gesprek zo snel mogelijk over in een verkooppraatje om zo snel mogelijk de fiets te verkopen.

Hier niet.

We krijgen een visitekaartje met de opmerking: “Laat de informatie bezinken, neem de tijd en je mag altijd terugkomen om de fietsen uit te proberen. Zo vaak en zo lang als je wil. Het zou fijn zijn als je van te voren belt, dan kunnen we zorgen dat we genoeg tijd voor je hebben.”

Het duurt enige maanden, maar op dinsdag 20 februari 11 uur sta  ik, nadat ik de week ervoor een afspraak heb gemaakt, bij Sector2Bikes voor de deur. Er staan al een aantal fietsen klaar om uit te proberen. Na een paar proefrondjes om de beste framemaat te bepalen, worden de fietsen afgesteld en kan ik op pad om ze uit te proberen. Ook dat is genieten: drie rondjes van 9,5 km over heuvels door bossen in de zon fietsen. En tussendoor een lekker kopje koffie en een leuk gesprek.

Na de drie fietstochten ben ik er grotendeels uit. Er resteren nog een paar vragen, maar ook daar wordt ruim de tijd voor genomen om ze te beantwoorden.

Nu ik alles op een rijtje heb, geef ik aan dat ik alle informatie heb om de fiets samen te stellen. Dit gebeurt met een online tool, de Customizer van Santos. Je kunt meteen de opties en de prijzen zien, dus ook wat de uiteindelijke prijs wordt. We beginnen eerst met het technische gedeelte, zoals framemaat, wielmaat, bandenmaat, remsysteem en soort versnelling systeem. Het valt me op dat de adviezen goed onderbouwd zijn, maar ook op kostenreductie voor mij als klant.  Zoals Bart, de eigenaar van Sector2Bikes, het zegt: “We beginnen met het technische gedeelte, want als we eerst kijken naar de keuzes van het hart, wordt het voor jou als klant vaak duurder dan nodig.” Ik vind dit erg verfrissend, maar bovendien vertrouwenwekkend.

Om 15.30 uur is de offerte gemaakt. En weer geen druk om zo snel mogelijk de beslissing te nemen. Ze bieden aan om me naar het station Veenendaal te brengen, maar ik besluit om lekker naar de bushalte te lopen en met de bus via Wageningen naar Arnhem te reizen waar ik de trein naar Nijmegen neem.

Dan nog even de bus naar Groesbeek, en de avond kan beginnen.

Een paar dingen laten bezinken, misschien nog wat kleine wijzigingen doorgeven, en dan kan de fiets besteld worden.

Tot volgend berichtje.

Theo en Gaea.

 

 

 

Voor Gaea in de hondenkar mee op vakantie kan, moet ik er eerst een hebben natuurlijk

Gaea en 4000 km lopen is een optie, maar gaat wel erg lang duren. Niet alleen omdat zij (gelukkig) langzamer loopt dan ik kan fietsen, maar ook omdat ze de zolen van haar poten kapot loopt als ze te ver moet, over scherpe steentjes moet of als de temperatuur te hoog is om te lopen.

Dus op zoek naar een geschikte hondenkar…… “Voor Gaea in de hondenkar mee op vakantie kan, moet ik er eerst een hebben natuurlijk” verder lezen

Gaea en de hondenkar………. Het is een kwestie van geduld….

Normalerwijze leert Gaea snel nieuwe kunstjes. Vooral als er eten aan te pas komt. (Dat is volgens mij het stukje Labrador in haar!) En als dat niet werkt, dan kunnen we altijd nog kaas gebruiken. Dat werkt altijd. Nu moesten we meer geduld hebben, en voor de mensen die mij kennen, dat is niet echt mijn sterkste kant.

De hondenkar van Doggyide heeft 2 weken zonder wielen in de woonkamer gestaan, dicht bij haar mand, en dicht bij ons. De eerste dag was het snuffelen aan de Doggyride. Alle openingen  waren open en Gaea kon er zo doorheen kijken. Toch vond Gaea het maar een raar en eng ding.

De volgende dag, gingen we een stapje verder. We legden een brokje vooraan in de kar, zodat ze er alleen haar hoofd er in hoefde te steken om het brokje eruit te halen. Het duurde even, maar zodra het eerste brokje veilig opgepakt en opgegeten werd, werden de volgenden sneller gepakt……. Als een schaap over de brug is,…….. Of in de gedachten van Gaea: Als je een brokje veilig hebt gepakt,………… kun je er nog veel meer pakken.

De dagen erna, bleven de openingen open, en werden de brokjes steeds verder in de kar gelegd. Gaea ging eerst met een poot, daarna met de twee voorste poten in de kar om de brokjes te pakken. Steeds als Gaea een brokje pakte, gaven we het commando: Bench.

En dan komt het moment waarop Gaea alle vier de poten in de Doggyride moet zetten om het volgende brokje te pakken. Gaea gaat er met de twee voorste poten in, kan er niet bij.  En op het moment dat ik denk: “Oké. Yes!!! Nu gaat ze er met alle vier de poten in”. Stapt ze er achteruit uit, loopt om de kar heen en pakt het brokje…………..Absoluut niet de bedoeling!

Wat we ook proberen, ze probeert het brokje steeds van de andere kant te pakken. Dus we maken het uiteinde gedeeltelijk dicht. Zo blijft er aan die zijde wel een opening over waar ze haar hoofd door kan steken, maar ze kan niet meer vanaf die kant bij de brokjes.

En we moeten weer van voren af aan beginnen……

De eerste brokjes helemaal voorin, en daarna steeds verder in de kar. Omdat het achterin dicht zit, is Gaea voorzichtiger en duurt het langer voordat Gaea verder in de kar gaat. Maar uiteindelijk met kaas en nog veel meer geduld, lukt het om Gaea met vier poten in de Doggyride te krijgen.

Stap 1 is afgerond…… Nog twee stappen te gaan.

De volgende stap is Gaea ontspannen in de Doggyride te laten zitten, terwijl alleen de opening, waar zij haar hoofd door kan steken, open is. Ook hier komt weer een grote portie kaas en een nog veel grotere hoeveelheid geduld bij te pas. Gaea houdt niet zo van gesloten ruimtes! Maar na een paar dagen zit ze ontspannen in de Doggyride zonder wielen.

Nu worden de wielen er ondergedaan en de stang wordt door middel van een koppelstuk aan de verwarmingsbuis vastgemaakt. Enerzijds om hem horizontaal te houden, anderzijds om hem zo weinig mogelijk te laten bewegen……. Dit maakt het voor Gaea weer een compleet nieuwe kar, en we moeten weer opnieuw met de brokjes én de kaas in de weer om Gaea in de kar lokken. Dat gaat wel sneller, maar ook hier is geduld geen overbodige zaak. En na een paar dagen zit  Gaea weer ontspannen met haar kopje uit de opening!

Stap 2: Check! Nog een stap te gaan.

Omdat we de Doggyride niet alleen in de kamer willen gebruiken, hebben we besloten om de volgende stap te zetten: Met Gaea in de Doggyride een ritje maken. Koppeling aan de fiets. De Doggyride aankoppelen en Gaea in de kar lokken. Na alle voorbereidingen, blijkt dit een fluitje van een cent.

Flap open, “Gaea bench” gecombineerd met een brokje én hop de dame zit parmantig in het karretje met haar hoofd boven uit de opening stekend. Nu kijken of Gaea het rijden in de Doggyride ook bevalt. Eerst loop ik met de fiets in de hand en Gaea in de kar en voer Gaea af en toe een brokje. Toppie! Dus nu een kleine tocht met de fiets maken. Af en toe een brokje, en Gaea is helemaal tevreden.

Nu rest alleen nog grotere fietstochten maken naar de Plasmolen waar we samen een grote wandeling om de Siep maken zodat ze positieve ervaringen koppelt aan het rijden in de Doggyride.

De fietstocht met Gaea in de Doggyride naar Zuid-Spanje is weer een stapje dichterbij! Nu nog op zoek naar een goede hondenkar om de tocht mee te maken.

Poot van Gaea!